Znak CE nie odpowiada na wszystkie pytania o produkt
CE jest deklaracją producenta o spełnieniu mających zastosowanie wymagań. Procedura może, ale nie zawsze musi, obejmować jednostkę notyfikowaną.
Na opakowaniach można spotkać hasło „certyfikat CE”, jakby jeden urząd wydawał uniwersalną zgodę dla wszystkich produktów. System działa inaczej. Oznakowanie CE stosuje się do kategorii objętych odpowiednimi przepisami UE. Producent ustala wymagania, przeprowadza właściwą procedurę oceny zgodności, przygotowuje dokumentację i deklarację zgodności UE, a następnie umieszcza oznakowanie.
Najpierw ustal, czy CE ma zastosowanie
Nie każdy produkt powinien mieć znak CE. Właściwe przepisy zależą od rodzaju, funkcji i ryzyka. Umieszczenie oznakowania na produkcie nieobjętym systemem nie tworzy zgodności. Z kolei produkt objęty kilkoma aktami musi spełnić wszystkie mające zastosowanie wymagania, a dokumentacja powinna to odzwierciedlać.
Ogólny poradnik Komisji Europejskiej pomaga zrozumieć proces, ale identyfikacja przepisów dla konkretnego wyrobu wymaga wiedzy produktowej. Nie kopiuj listy dyrektyw z podobnego modelu. Zmiana funkcji, parametrów lub przeznaczenia może zmienić analizę.
Deklaracja zgodności jest kluczowym dokumentem producenta
Producent podpisuje deklarację zgodności UE i bierze odpowiedzialność za zgodność. Dokument powinien identyfikować produkt, właściwe prawodawstwo i inne wymagane elementy. Jego dokładna forma wynika z mających zastosowanie przepisów. Nie zastępuj deklaracji przypadkowym raportem badania ani graficznym „certyfikatem CE”.
Sprawdź nazwę producenta, model, numery i wersje aktów oraz norm. Porównaj je z produktem. Kopia deklaracji dla innego wariantu nie dowodzi zgodności posiadanego egzemplarza. Jeżeli dokument jest wielojęzyczny, dane identyfikacyjne powinny pozostać spójne.
Kiedy pojawia się jednostka notyfikowana
Udział strony trzeciej zależy od aktu i modułu oceny zgodności. Dla części produktów producent może wykonać przewidzianą procedurę bez jednostki notyfikowanej. W innych przypadkach jej udział jest wymagany. Nie należy więc ani zawsze żądać numeru jednostki, ani uznawać, że nigdy nie jest potrzebna.
Jeśli jednostka uczestniczy, jej numer może pojawić się przy oznakowaniu w sytuacjach określonych przepisami. Odszukaj numer w NANDO i sprawdź, czy notyfikacja obejmuje właściwy akt, produkty i zadania. Sama zgodność numeru z nazwą istniejącej jednostki nie wystarcza, bo numer może być użyty bez jej wiedzy.
NANDO nie jest katalogiem każdego certyfikatu
Baza NANDO zawiera jednostki notyfikowane przez państwa dla określonych przepisów harmonizacyjnych. Pokazuje zakres notyfikacji, a nie listę wszystkich produktów, raportów i dobrowolnych programów na rynku. Brak nazwy prywatnego wystawcy w NANDO może oznaczać tylko, że nie pełni roli jednostki notyfikowanej.
Z drugiej strony określenie „jednostka certyfikująca” na stronie firmy nie dowodzi notyfikacji. Sprawdzenie musi prowadzić do oficjalnego rekordu i właściwego zakresu. W przypadku akredytacji używa się odrębnego rejestru PCA lub właściwej krajowej jednostki akredytującej.
CE nie jest rankingiem jakości ani oznaczeniem pochodzenia
Znak wskazuje deklarowaną zgodność z mającymi zastosowanie wymaganiami, nie porównuje produktu z konkurencją i nie oznacza, że wyprodukowano go w Unii Europejskiej. Może współistnieć z dobrowolnymi znakami, ale każdy z nich trzeba interpretować osobno.
Nie przenoś też wniosku na później zmodyfikowany produkt. Komisja Europejska wskazuje, że istotne zmiany mogą wymagać ponownej oceny dokumentacji i zgodności. Przy używanym wyrobie sprawdź model, historię zmian i instrukcję, zamiast polegać wyłącznie na fotografii znaku.
Dobrowolny certyfikat nie zastępuje wymaganej dokumentacji
Na rynku funkcjonują programy dobrowolne dotyczące jakości, trwałości lub wybranej cechy produktu. Mogą wymagać badań i mieć własny nadzór, ale trzeba je oddzielić od obowiązkowej oceny zgodności. Komisja Europejska ostrzega w systemie NANDO przed nieuregulowanymi certyfikatami prezentowanymi w kontekście produktów objętych prawem harmonizacyjnym, gdy wystawca nie działa jako jednostka notyfikowana.
Sprawdź więc, jaką dokładnie tezę potwierdza dobrowolny znak, kto jest właścicielem programu i jakie kryteria opublikowano. Dokument może uzupełniać informację o produkcie, lecz nie powinien być przedstawiany jako „zgoda UE” ani zastępować deklaracji, dokumentacji technicznej lub udziału jednostki tam, gdzie wymaga go właściwa procedura.
Praktyczna kolejność kontroli
Zidentyfikuj produkt i przeznaczenie. Ustal mające zastosowanie przepisy. Odczytaj deklarację zgodności i dokumentację dostępną odbiorcy. Sprawdź, czy procedura wymagała jednostki, a jeśli tak — zweryfikuj ją w NANDO. Na końcu porównaj numery, modele, daty i zakresy.
Jeśli produkt dotyczy bezpieczeństwa, zdrowia lub wymagań regulowanych, nie opieraj decyzji na ogólnym artykule. Skorzystaj z instrukcji organu nadzoru lub osoby kompetentnej dla tej kategorii.